Genel de askere gidenlere dayak yedin mi diye sorulduğunda, ben hiç yemedim diyenler yalan söyler derler… Çok merak ederim… Neden dayak atarlar? Neden hiç kimse dayak yemeden gelmez? Hadi bakalım bekliyorum cevapları ? (Ben bir bayanım ama Umar’da görünce askerlik yazısını, birden aklıma geldi)...Ahh ahhh ben Teğmen olsaydım cevabını bilirdim ama olamadım, kısmetdeğilmiş :( 
Hafta sonu hava süperdi...Güneşli ve sıcaktı...Sanki bahar havası yaşanıyordu...Nişanlımın iş yerinden arkadaşının nikahı vardı yemekli, Bostanlı Vapur İskelesi üstü Altınbalık Restoran da idi...Güzel bir yer, hep eski şarkılardan çaldırlar...Dinlemeyeli epey bir zaman olmuştu iyi geldi eski şarkılar bize...Yemeğe gider iken Karşıdan karşıya geçmek için,Konak Vapur İskelesi'nden,Bostanlı'ya bindik...O kadar iyi geldi ki ,denizin kokusunu içimize çektik...Ben denize hayran olduğum için büsbütün kendime geldim ama vapur salladıkça midemiz bulandı...Benim öyle vapurdan etkilendiğim huyumda vardır :)
Yanda görmüş olduğunuz resim, en büyük kaynım ve eşi yani büyük eltim yanlarındaki afacan da benim erkek kardeşim :)Bu arada biz 3 eltiyiz…En küçükleri benim…Kendileri Hollanda’da yaşıyorlar…Yazları burada oluyorlar…Yılda bir defa görüşüyoruz desemde inanmayın hergün msn de beraberiz…Ortanca eltim ise İzmir’de oturuyorlar …Hepsi çok sıcak kanlı insanlar, 12 Yıldır tanıyorum ama şimdi kendilerini gelinleri olunca daha iyi tanıdım…Hiç yabancılık çekmedim aralarında….
Hafta sonum süperdi…O kadar çok gezdim ki uykuya vakit kalmadı :P…C.tesi günü iş arkadaşıma davetliydik güzel geçti ..Oturduk sohbet ettik..Ata Demirel’i izledik ama tabiî ki ablamın eşi ve nişanlım hadi kalkalım diye tutturunca kalkmak zorunda kaldık... Ertesi günüde yani Pazar günü ise erken kalkmamız gerekliydi..Eniştem çalışacak , biz ise Manisa’ya dedemizin 52’sini okumaya gidecektik…Ata Demirel’i 3 sefer izledim…C.tesini günü izlediğim ise 4. idi. Ama tabiî kide yarısını izleyebildik… :(
Çok uykum var,dün geç yattım...Bizim bir tanıdığın yani abim gibi sevdiğim akrabamızın 2 hafta sonra düğünü var...Biz erkek tarafıyız, e tabiki düğün davetiyeleri ile de uğraşmak bize düşüyor...Ben bilmiyordum düğün davetiyesini erkek tarafı hazırlarmış, bizde erkek tarafı olarak dün saat kaçlara kadar davetiye hazırladık...İlk başta zevkli gitti ama sonradan sıkmaya başladı doğrusu ama o da gırgır şamatayla geçti gitti..Matbaa da öyle veriyorlar, sen eve gelip hazırlıyorsun zor iş birde taferruatlı oldumu daha zor...Gerçi insanın kendi davetiyesi olduktan sonra seve seve yapar...Hadi onunkiler bitti, sırada ben varım allah hepimize kolaylıklar versin...
Sevgilerimle
Bu aralar ne yazacağım diye çok düşündüm, nazar mı değdi ne?...Haldır haldır yazan ben artık pek birşey bulamıyorum ama bulduğum anda da benden kaçamıyorlar yaşadığım olaylar ..Geçtiğimiz haftayı anlatsam ne siz sıkılın ne de ben teyzem taşındı, biz yerleştirdik durmadan öldük bittik, üşüdük…ama yinede bitircez diye gayret ettik…taşınma işlerini sevmiyorum ama başa da gelince mecbur yapılıyor…Şuan kimse taşınmazsa yaza kadar sırada ben olucam, ama ilk evim o zaman severim yerleştirmesini …Ayy bak şimdiden heveslendim evime
Şimdilik bu kadar birkaç gün sonra aklıma yine bişey geldimi yazarım …
Hoşça ve sevgi ile kalın
Sevgilerimle
İzmir’li Kuğu
Büyük asklar geçicidir, sevgi ve dostluklar bakidir, ilişkiyi yürüten, bir omur birlikteliği yaratan bu her zaman küçümsediğimiz sevgi, dostluk ve saygı’dır. Bunu anlamak için bazen bizzat yasamak, akıllıysan verilen nasihatlere yalnızca kulak vermek gerekir.Oysa hepimiz, askın buyuşunu, hazımsızlığını, uykusuzluğunu ve huzursuzluğunu severiz. Yüreğimizin hoyratça parçalanmasına, gözyaşlarımızın bitene kadar akmasına aldırmadan kendimizi heba ederiz.
Evet, bunu da severiz.
Hayatımızda inişler, çıkışlar ve düzensizlikler olmalı, askın peşinden sürüklenmeliyiz. Mantıklı olan herseyi altüst eden ask; kalbimizde, evimizde, isimizde olmalı ki kendimizi dolu, doldukça, sarhoş, sarhoş oldukça mutlu sanalım ve bu mutluluğun omur boyu süreceğine inanalım.
Böylesine bir ask yasamak kıskanılır çoğu zaman. Hoşuna gider insanin, büyük heyecanlar yasamak, bir oturup bir kalkmak, hayatini sadece aska odaklamak ve gerisine aldırmamak..
Oysa böyle bir ilişki yasayan bireyler, kendilerine ve etraflarına verdikleri ask zararlarından sonra şayet hala azimlilerse ve hiçbir şeyi duymuyor dinlemiyorlarsa, o kirik dökük kalan son demleriyle ilişkinin, yuva kurarlar ve birden ellerinde aslında askla beraber herseyin de gittiğini fark ederler!!!Askın, herseyi yıkıp geçtiğini geriye yalnızca kaybolmuş gözlerdeki yalnızlık , çaresizlik ve hoyrat iki yürekle bir baslarına kaldıklarını görürler.Bu dakikadan sonra bu şekilde ayni evin içinde güzel bir hayatin yaşanması mümkün değildir.Değişim gerekir.Kolaya kaçmazsan, değişimde aslında yine içindedir, yalnızca dinlemek ve caba sarf etmek gerekir.
İşte o zaman aklin es geçildiği, mantığın yüzüne bakılmadığı pişmanlık saatleri hüküm sürer, canini yakar basta gerçekler. Artik aşkın sarhoşluğu yoktur bedeninde. Zor günler geceler yaşanır. Aşkın yıkıcı gücüne karsı sevginin, dostluğun ve beraberinde getirdiği saygının yavaş yavaş adi telaffuz edilmeye başlanır. Asktaki sanal mutluluğun yerine huzurdaki gerçek mutluluğun arayışı ağır basar, uzun saatler suren yoğun kavgalar yerine tadılmamış koyu sohbetler aranır, yüreğinin yorulduğu azgın dalgalar yerine, kuytunda kalan koylar keşfedilmeye çalışılır, birden söylenen laflar, edilen kelimeler değer kazanır, kalbine kazınır. Bardağın dolu tarafı görülür, bos tarafın olmasına inat.
Sevgi yolunda ilk adımlarını atmak üzere kalbin ve aklin birbirleriyle barışır, kılavuz olur ilişkine. Yorgun bedenin dirilmeye, zihnin aydınlanmaya, yüreğin hafiflemeye baslar. Askın fırtınası, sevginin dinginliğidir artik. Tüm yaşananlar geride bırakılır. Bedenin tüm organlarıyla seferber olur. Beynin yeniden yaratır herşeyi, sen yeni bir başlangıç yapabilesin diye. Zor günler, geceler yerini uzun keyifli günlere, gecelere bırakır.
Sevgilerimle
Şöyle bir blog sayfalarında geziniyordum , baktım ki herkes blog yaşını kutluyor…Benimde hiç aklıma gelmedi kendi blog yaşımı kutlamak …Sayfamı yaz aylarında birinde açtığımı biliyordum ama tam tarih olarak bilmiyordum, bir bakayım dedim ne zaman diye birde ne göreyim beni şok edici tarih 14.07.2005 tarihin de blog sayfamı açmışım …Şok oldum, çok şaşırdım doğrusu…İnanamadım ….Neden diyeceksiniz ? Ne var yani bunda… Ben bu yıl 14.07.2006 tarihinde nişan oldum ve düğün tarihim ise 14.07.2007 ye gün alındı yerimiz ayarlandı…O yüzden çok şaşırdım…Şu 14 Temmuz ne hayırlı bir günmüş yaaa…Çok seviyorum ben 14 Temmuzları….
Hafta Sonu gezmemiz bana yaradı...Canım ne zamanlardan beriiiii elma şekeri istiyordu ama bir türlü bulamamıştık...Hafta sonu sonunda bulduk, artık aşırı derece de yeme istediği duymuştum...Çok özlemiştim...Çocukken çok yerdim sonra büyüdükçe ya ben bulamadım ya da canım istemiyordu bilmiyorum...Allaha çok şükür ölmeden bulup yedim gözüm açık gitmez :P Yedim...yedim...yedim...İyide oldu...Nişanlım sağolsun onun sayesinde bulabildik,çok sevindim güzelce yedim...Çocukluğum geldi aklıma ne çok yerdik, horoz şeker ve elma şekeri :)) ahhh ahhh...
Tatilden döndüm ve işte burdayım :)
Hoşçakalın Sevgilerimle
KADİR GECENİZ VE BU VESİLE İLE BAYRAMINIZ DA MÜBAREK OLSUN...
Sevgilerimle
Dün akşam iş yerim ile birlikte iftar yemeğinde idik....Çok güzel geçti, çok eğlendik ve güldük :)
Şöyle bir bizim masaya baktımda bizde gerçekten aile sıcaklığı var...Herkes candan , samimi ve mutlu...Tabiki bu da bizim motivasyonumuzu etkiliyor ....
Geçtiğimiz hafta sonu Manisa’da idik… Dedemizin 7. günü idi…. O yüzden gitmiştim…o arada da bana denilen Ramazan çadırını çok merak etmiştim…Cumartesi akşamı nişanlım beni oraya götürdü…Tabi ben ilk duyduğumda ismini fakirler için yapılan yemek çadırlarından zannetmiştim ama bu meğerse çok güzel bir yermiş,gidince gördüm ve merakımda geçti …Çok güzeldi, eğlenceler düzenlenmişti , bana İzmir fuarını anımsattı…Oyuncaklar bile vardı çocuklar için…Süs eşyaları, yiyecekler, giyecekler, takılar, incikler boncuklar ne ararsan vardı…Birkaç bir şeyler bende aldım hoşuma gidenlerden dururmuyum hiç …
O akşam konuk sanatçı Mustafa Keser idi…Yine güzel şarkıları söyledi…Evet aslında şarkılar çok güzel ve eski şarkılardı ,kulağa hoş gelen cinslerinden ama tabiî ki kim söylüyor Mustafa Keser , ben bu adamı oldum olası sevmem ,yaptığı hareketlerden sanırım…Çay bahçesine doğru yol aldık ve oradan geçerken sadece gördük…Sonra tabi hemen çay bahçesine oturduk ayaklarım feci şekilde ağrıdı ve o gece hep ağrıdı ama gezmekte istiyor insan …E birde insanın yanında çok sevdiği insan olunca daha bir başka güzel oluyor gezmek…(Aşkım, Seni çok……………..Seviyorum)Zaten hafta sonumun nasıl geçtiğini anlamadım bile Nişanlım sayesinde…
Bayramın 2. günü Kerem cem varmış… Nasip olursa onuda çok görmek isterim ama sanırım biraz zor, keşke Mustafa Keser’in yerine o olsaydı… Oradan ayrılmaz izlerdik ama maalesef kısmet değilmiş…Olsun ben çok güzel vakit geçirdim iki gün boyunca , bu bana yeterde artar bile:)
Sevgilerimle,
İzmir’li Kuğu
Yanda görülen resimler bana mail olarak geldi ve çok hoşuma gitti..Sanki gerçek gibi ...Eskiden Ayşegül serisi vardı hala var mı ? bilmiyorum...Onun resimlerine çok benziyor....Blogumda yayınlamak ve sizlerle paylaşmak istedim...Kimin tabloları bilemiyorum , ama eğer bulursam sizlerede haber veririm...
Sevgilerimle
Dedemizi kaybettik...Çok hastaydı ama biz ölmesini istemiyorduk...Bizim düğünümüzü görmeden boynumuzu bükük bırakamazdı, arkada daha torunları vardı onların mürvetlerini görücekti,onların en mutlu anlarında yanlarında olucaktı mululuklarını paylaşacakatı ama olmadı nasip değilmiş...
Bu anlattığım dedemiz nişanlımın dedesi ama o benimde dedemdi onu çok ama çok sevmiştim gerçekten hala daha seviyorum...Kendisi o kadar iyi o kadar esprili bir insandı ki anlatamam , ne zaman onların evine gitsek mutlaka söylediğimiz bişeyin arkasından manilerini söylerdi , hepside hayatla ilgili manilerdi yani kısacası insanı düşündüren manilerdi...Kendisinin toprağa girmesi çok üzdü , çok ağladım mezarlıkta , tutamadım kendimi ...Sonra arkamıza bak baka geri döndük ve dedemizi orada bıraktık....
Dün akşam üzeri İzmir'de başlayan yağmur gecenin geç saatlerine kadar devam etti, belkide sabaha kadar...(haber gibi oldu) bir yağdı bir yağdı ki anlatamam, sandım ki gök delindi...Öyle şimşekler çaktıki çok korkuttu...Zaten bir depremden , iki şimşek çakmasından çok korkarım...Gece 1 civarı yattım ,kardeşime hadi gel bugün yanımda yat dedim ...Bu yaşıma geldim hala korkuyorum ne yapayım...Kardeşimde tamam abla şimdi ben sana sarıldımmı hiç korkmazsın dedi...Gerçektende onun bana sarılması beni rahatlattı...Canım kardeşim benim...Tam uyucaz ,bir şimşek çakıyor hadi açıyoruz gözlerimizi, yani kesin bir yerlere yıldırım düşmüştür...Aradan 10-15 dk sonra uyumuşuz artık ikimizde...
Sabah sabah midem bulandı doğrusu...Yaa bu sarımsak kokusu ne illet bişey , tamam sarımsaksız olmaz bazı yemekler ama kokusu çok berbat...Bugün sabah işe gelirken amcam sanırım akşamdan kalma , zaten midem hassastır benim kaldırmaz böyle kokuları, ben kaçtıkça amcamın sarımsak kokusu beni buldu... Kardeşim eğer canın çok yemek istiyorsa ye cumartesiden , hafta içi yeme yaaa...Ne bu böyle insanları bayıltıyorsunuz...Offff....Sevgilerimle
İzmir'li Kuğu
Az önce hastaneden geldim, kulağım için ...Sonunda gittim doktora çünkü bugün sabahı sabah ettim...Önceallah sonra kendim biliyorum ne çektiğimi...Ben böyle ağrı görmedim...Tabiki bu ağrı benim yirmilik dişim ile alakası yokmuşşş...Yok mu bu pamuklu sopalı kulak temizleyicisi hep onun yüzünden başıma gelmiş gelenler....
Doktorcuğum ilaç yazdı bana , 1 tane damla verdi sabah , öğlen , akşam kullanıcağım 8-10 damla , 1 tanede ağrı kesici majezik verdi ,akşam yemeklerinden sonra içeceğim..Allahım ağrısı geçsin yeter benim için.. :((((
Çok mutluyum hemde çokkkkkkkk :))) Hep içimden gülmek geliyor doğrusu...Nedenide açık ortada ...Dün gelen bir telefonla bu mutluluğu yakaladım...Nişanlım aradı dün...Tabiki önce kandırdı...Düğün yerimizin belli olduğunu ama istediğimiz tarihin olmadığını söyledi...Farkettirmedim ama gerçekten üzülmüştüm, sonradan da nasip değilmiş dedim...Sonra bana şaka yaptığını söyledi , ben tabiki çok sevindim hala daha içimde o sevinç var , sanırım düğün tarihine kadar gitmiyecek...Düğün tarihimiz 14 temmuz 2007 , Manisa' da olucak ...Neden 14 temmuz çünkü nişanımız o tarih oldu ve bende birbirlerine uygun olsun diye çok istedim...Nikah tarihimiz ise 6 Mayıs o da söz günümüze denk olsun diye..Allahtan ne istesem gerçekten oluyor , o yüzden çok mutluyum...Aslında 14 Temmuz değil 28 temmuz a alınacaktı gün ...Niaşnlımın abisi o zaman gelebilecekti Hollanda'dan sonradan değişmiş ve bizde fırsat bu fırsat istediğimiz gün yapalım bari dedik...İyi de oldu yani :)
